به پیش روی من، تا چشم یاری می کند، دریاست
چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست
در این ساحل که من افتاده ام خاموش
غمم دریا، دلم تنهاست...
وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست !
خروش موج با من می کند نجوا:
- که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت...
- که هر کس دل به دریا زد رهایی یافت...
مرا آن دل که بر دریا زنم نیست..
زپا این بند خونین بر کنم نیست..
امید آن که جان خسته ام را
به آن نا دیده ساحل افکنم نیست...!

آره با خودتم ، با خوده خودت ، اینور اون ورو نگاه نکن ،انگشتم به سمت توئه
می ترسم ازت ولی با همه کوچکیم باز در مقابلت عصیان کردم
می خوام بگم تو خلقتت اشتباه کردی
می دونستی و کردی
اشتباه از روی عمد قابل بخشش نیست
تو می دونستی ما چطور موجوداتی هستیم
پس چرا ع ش ق رو تو وجودمون گذاشتی ؟؟؟
کاش می تونستم یقتو بگیرم از اون عرشت بکشمت پائین بگم چشماتو خوب وا کن و ببین
چیزی که نه لایقش بودیم نه ظرفیتش و داشتیم چه بلائی سرمون آورد

خدایا
به خاطر تمام چیزهایی که دادی
، ندادی،
دادی پس گرفتی،
ندادی بعدا دادی،
ندادی بعدا می خوای بدی،
دادی بعدا می خوای پس بگیری،
داده بودی و پس گرفته بودی،
اگه بدی پس می گیری،
پس گرفتی دادی،
پس گرفتی بعدا می خوای بدی،
اگه می دادی پس می گرفتی،
نداده بودی فکر می کردیم دادی و پس گرفتی،
خلاصه سرتو درد نیارم به خاطر همه شکر

این ترانه بیانگر روحیه یونانیان باستان و پهلوانانی چون هرکول فرزند زئوس است
که با صدای مایکل بولتون آمریکایی اجرا شده است.
تنها مردانی با این روحیه توانسته اند و خواهند توانست راهها را طی کنند و به دوردست ها بروند.
Go The Distance – Michael Bolton
I have often dreamed, of a far off place
اغلب در رویاهایم مکانی دور دست را می بینم
Where a hero’s welcome, would be waiting for me
جائی که یک استقبال قهرمانانه در انتظار من است
Where the crowds will cheer, when they see my face
جائی که مردم وقتی چهره مرا می بینند شادی می کنند
And a voice keeps saying, this is where I’m meant to be
و صدائی بی وقفه میگوید این همان جائیست که من به آن تعلق دارم
Ill be there someday, I can go the distance
من یک روز آنجا خواهم رسید، می توانم این فاصله را طی کنم
I will find my way, if I can be strong
اگر بتوانم قدرتمند باشم، مسیر خود را خواهم یافت
I know every mile, will be worth my while
می دانم که قدم به قدم این راه ارزش زمانی را که صرف می کنم خواهد داشت
When I go the distance, I’ll be right where I belong
وقتی که فاصله را طی کنم، جائی خواهم بود که به آن تعلق دارم
Down an unknown road, to embrace my fate
روی جاده ای ناشناخته، برای به آغوش کشیدن سرنوشتم
Though that road may wander, it will lead me to you
حتی اگر این جاده منحرف شود، باز هم مرا به تو خواهد رساند
And a thousand years, would be worth the wait
و هزاران سال ارزش صبر کردن را خواهد داشت
It might take a lifetime, but somehow Ill see it through
ممکن است یک عمر طول بکشد، اما من پایانش را می بینم
And I won’t look back, I can go the distance
و به عقب نگاه نخواهم کرد، من میتوانم فاصله را طی کنم
And I’ll stay on track, no, I won’t accept defeat
بر روی لبه پرتگاه به مسیر ادامه خواهم داد، نه، شکست را نخواهم پذیرفت
Its an uphill slope, but I won’t lose hope
این یک سر بالائی شیب دار است، اما من امید خودم را از دست نخواهم داد
Till I go the distance, and my journey is complete
تا زمانی که این فاصله را طی کنم و سفر من به پایان برسد
But to look beyond the glory is the hardest part
اما دیدن فراسوی افتخار سخت ترین قسمت آن است
For a hero’s strength is measured by his heart
چرا که قدرت یک قهرمان با قلب او سنجیده می شود
Like a shooting star, I will go the distance
همانند یک شهاب، من این فاصله را طی خواهم کرد
I will search the world, I will face its harms
دنیا را خواهم گشت، با سختی هایش روبرو خواهم شد
I don’t care how far, I can go the distance
مهم نیست چقدر دور، من این فاصله را طی خواهم کرد
Till I find my hero’s welcome, waiting in your arms
تا استقبال قهرمانانه خود را که در آغوش تو انتظار مرا می کشد پیدا کنم



